Clarie Veldkamp, 11 mei 2010
Nicaragua , Leòn 28°

Stethoscopen en meer voor het ziekenhuis!

Hola trouwe lezers en lezeressen!

Hierbij het beloofde verslag van de langverwachte, veelbesproken dag, de dag dat het ziekenhuis het materiaal in ontvangst nam..

Gisteren, 10 mei reed Jaap ons met zijn auto (Jaap = vriend van Marieke, onze praktijkopleider) naar de 2 ziekenhuiswinkels, waar wij het materiaal besteld hadden. Nadat we alles hadden ingeladen tuften we met een overvolle auto naar het ziekenhuis. Met man en macht sjouwden we alle spullen het ziekenhuis in, onder veel belangstelling en nieuwschierige blikken van de argeloze voorbijganger en de alerte bewaker. Nadat we alles in de hal hadden gedumpt haalde Marieke de onderdirecteur erbij! Absoluut een gedenkwaardig moment, want de beste man leid een druk bestaan en had eigenlijk geen gaatje in zijn drukke agenda voor ons. Maar Marieke heeft hem weten te overtuigen van het belang van zijn aanwezigheid bij deze donatie. Ook was de zuster er die ons gedurende de stageperiode begeleid heeft. En om het feest compleet te maken kwam er nog een zuster bij en wat nieuwschierigen. We legden uit dat we inm Nederland geld in hadden gezameld en dat we daarvan, na goede overwegingen, het volgende van hebben gekocht:

- 3 rolstoelen
- 2 weegschalen (men kan zich m.b.v. deze apparaten tevens in lengte meten)
- 20 urinalen
- 11 thermometers (de beloofde andere 39 waren helaas niet verkrjgbaar)
- 15 stethoscopen
- 15 bloeddrukmeters
- 5 oorthermometers
- 10 infuuspalen

De zuster pinkte serieus een traantje weg en de onder directeru was ook erg verrast en zeer dankbaar! Hij zei dat hij niet wist hoe hij ons moest bedanken. Wij vonden het natuurlijk fijn om te horen dat ze zo dankbaar zijn! En jullie vast ook.
Dus, namens de onderdirecteur, de zusters en de rest van het ziekenhuis: ontzettend bedankt voor het materiaal!!

Daarna hebben we met 2 zusters al het materiaal geïnventariseerd en besloten wat naar welke afdeling zou gaan. Nadat we alle infuuspalen, rolstoelen en weegschalen in elkaar hadden gezet gingen we op pad. Samen met Cristina (onze begeleidster in het ziekenhuis) hebben we al het materiaal persoonlijk naar alle afdelingen gebracht. Elke afdeling was blij verrast met deze onverwachtte en zeer welkome donatie! Veel mensen bleven staan kijken terwijl wij het materiaal uitstalden en installeerden. Allemaal lachende gezichten. Echt heel tof was het!
Na 2,5 uur was al het materiaal op de juiste plek en zijn we, moe van al het geregeld en gesjouw, maar des te meer voldaan naar huis gegaan.
Deze dag vond ik echt wel bijzonder, want ik had er wel naar uitgekeken. Ik ben echt blij dat al het materiaal met open armen werd ontvangen en dat we zelf alles hebben uitgedeeld. Een groot succes.

Koninginnedag was erg gezellig! Ik kon haast geen foto kiezen uit de sessie, maar het is toch gelukt: Je kunt zien hoe Alwin en ik puur aan het genieten zijn van een flesje Grolsch, in Bar Baro. Guus Meeuwes die uit de speakers knalt, bitterballen, oranje, Grolsch, het Wilhelmus... Op en top Koninginnedag dus!

Afgelopen zaterdag hadden we ons eindfeest. Elke student mocht 3 familieleden meenemen naar het feest en al onze leraren en leraressen waren ook uitgenodigd. We hadden onze (voor de meesten onder ons) favoriete kroeg afgehuurd voor de gelegenheid. Om 19:00 uur barstte het feestgedruis los en de genodigden kwamen rap achter elkaar, en vanzelfsprekend hip een feestachtig aangekleed, CamaLeon ingehuppeld. De bocadillas (hapjes) gingen erin als, ja, als boacadillas en de Flor de Caña (rum) vloeide rijkelijk. Toen onze (voor de gelegenheid) privè live band begon te spelen ging het dak er pas echt af. De feestvierende menigte gooide de heupen los op de dansvloer en er ontstonden dansparen waarvan men nooit had gedacht dat die ooit zouden ontstaan. Na een toespraak van Jazmin (onze top spaans sprekende groepsgenoot) was de sfeer zo mogelijk nog beter. Om 23:00 uur gingen de deuren van de kroeg open voor het gewone volk en die feestten nog met ons mee tot na middernacht. Over dit feest zal men nog lang spreken en dit feest zal de geschiedenis ingaan als een van de beste aller tijden.

Morgen heb ik mijn laatste stagedag. Donderdag ben ik vrij en kan ik op mijn dooie gemakje m`n koffer in gaan pakken en nog wat genieten van de dingen hier.. Vrijdag (zeer, zeer vroeg in de ochtend), ga ik proberen mijn bedje uit te komen om het vliegtuig te halen. Als dat lukt, ben ik zaterdag ochtend weer in Nederland.

Dus, tot snel!

X Clarie

Clarie in Nicaragua bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl